مزایا: | | |
۱. تیزی (Sharpness) | قابلیت بسیار بالا برای رسیدن به لبهای فوقالعاده تیز و دقیق. | به تیزی فولاد کربنی نمیرسد، اما همچنان تیز است. |
۲. حفظ لبه (Edge Retention) | تیزی خود را برای مدت طولانیتری حفظ میکند و دیرتر کُند میشود. | تیزی آن سریعتر از دست میرود و نیاز به تیز کردن مکرر دارد. |
۳. سهولت تیز کردن | آسانتر تیز میشود و میتوان لبهی آن را با تلاش کمتر بازیابی کرد. | تیز کردن آن، به خصوص در گریدهای سختتر، سختتر و زمانبرتر است. |
۴. استحکام/چقرمگی | معمولاً سختتر است، برای کارهای سنگین و حرفهای مناسبتر است. | در برابر خرد شدن و شکستن مقاومت بیشتری دارد (شکنندگی کمتر). |
معایب: | | |
۱. مقاومت در برابر زنگزدگی | بسیار حساس به زنگزدگی، خوردگی و لکهدار شدن (به دلیل نداشتن کروم کافی). | مقاومت عالی در برابر زنگزدگی و خوردگی (به دلیل وجود بیش از $10.5\%$ کروم). |
۲. نگهداری | نیاز به مراقبت زیاد دارد (فوری خشک کردن پس از شستشو و روغنکاری منظم). | نگهداری آسان و مناسب برای استفاده روزمره و محیطهای مرطوب (آشپزخانه). |
۳. واکنشپذیری | میتواند با مواد غذایی اسیدی (مانند پیاز و مرکبات) واکنش داده و باعث تغییر رنگ (پتینهشدن) و تغییر طعم شود. | غیر واکنشی است و با غذاها واکنش نمیدهد. |
اولین دیدگاه را ثبت کنید